وطنم خاک ِعزیزم،ای «مزیری بی ورا»
در پاسخ به شاعری که اسامی تمام شهر و روستاهای بوشهر را در شعر خود آورد ولی نامی از زادگاهمان وحدتیه (مزیری - بی ورا ) نیاورد .
👇👇👇👇
زادگاه من تویی، ذره ای از خاکِ خدا
هم عزیز و هم نجیب،هم دلیر و یکصدا
وصفِ رخسار تو را کس نتوان زد به قلم
وطنم خاک ِعزیزم،ای «مزیری بی ورا»
همچو بلبل که نبیند چند روزی رُخ ِ گل
بس غرلها که سراید در فراقت دلِ ما
رهگذر چون که نهَد،قدم بر آن کوی بلند
بر لب شوق نشیند به تماشای صفا
نقش باران را ببیند به زیبایی گل
بر تن کوچه به دستِ بانوی پنجه طلا
شعاع شوق برقصد اندر آن حلقه ی چشم
گر نشیند یکدمی با مردم اهل وفا
...
پی تنُم شاعر که گفتی ای ولات و او ولات
برده ای نوم از همه پس کو نوم ما چرا
شکر ایزد که نوُردی ،نوم ما در شعر خویش
روَن و لیلون و لکّه،جی نداره ور طلا
نومی بردی از ولات ِ شوره زارِ پُر سوَخ
کاکل و منگک و طهمه ،جاش ور خرما کجا
هم یو بس که سیت بگُم از وحدتیه شهر خوُم
چون نگینی بدرخشد به تاج استان ما
ابراهیم حیدری
