مزیری - بی ورا( MOZIRI- BEYVARA)

قلــــــــــم و روزقلم را قدر بدانیم

 

 

به بهانه فرا رسیدن و نگاه به چهاردهمین برگ از درخت تاریخ وتقویم  (درتیرماه) میهنم و ذکر یاد وستایشی هرچند کوتاه ومختصر از قلم بدستان ،آنان که به درستی از قاف قلم و هرحرف دیگرش اینچنین تعبیر می نمایند و خود بر این باورند.

قاف"ق"،قسم به پاکی ات ،ای قلم توابزار و وسیله ای ناب ،پاک و سرنوشت سازی که یا به عرش می رسانی یا به قعر وفرش می کشانی،البته یادمان هست که این انسان ها ومخلوقات  سرآمدجهان هستی اند که از صداقت و پاکی ات هرگونه بهره کشی میکنند و ای کاش آنان از آفریدگار خویش یاد می گرفتند که تو ای نازنین قلم چقدر بی ریا و پاکی که خداوند خالق یکتا و مالک هردو جهان بدون واهمه به تو و ارزش تواعتماد و اعتقاد دارد به شان تو قسم میخورد ای کاش اشرف مخلوقاتش کمی رهروی و اطاعت پذیری داشتند از خالق بی همتای خویش، وهمه را به آنچه که در قد و قواره تو هست به پاکی بنگارند و اماحیف در اندک زمان وسوسه خناسان میشوند و قد وقامتت را همچون شکل حرف "ل" لام  از وسط خم کرده و راه فرار و گریز را جهت دست یازیدن به مادیاتی نه چندان ارزشمند و ماندگاررا از طریق دور زدن قانون انسانیت و خم کردن قامت پاکت میسر و مهیا می کنند .

آری

لام"ل"تاکردن و دولا نمودن ودور زدن آن بهترین وسیله ی اظهارنظر ،آن بهترین و تنها ترین ابزار اعلان صدای درونی، آن صدای خفه شده از ظلم ظاهری و صدای وجدان هر مخلوقی از نوع انسان را بخاطر وسوسه های شیطانی از مرکز عمق وجودش و بسان حرف ل از مسیر راستی و صداقت منحرف نموده و گاها" منادی قعر آرزوها  برای بعضی از همنوعان خویش می شویم.نمی دانم انسانیت انسانها تحت چه شرایطی شیفته کجروی و خم نمودن قامت پاک تو ای قلم میگردد.

میم"م"منت خدای عزوجل را که از بزرگی و جلال خویش به آن قلم قسم خورده است که ما را به راه راست هدایت نمایدبرهمین اساس آن یگانه دادار راقسم میدهم لحظه و آنی ما را به حال خویش رها نسازد تا ارزش و حرمت قلم را ناخواسته مورد خدشه و بی مهری قرار ندگیرد.پیام میم قلم به ما این است که میتوان انسانیت و آدمیت انسانها را بر اساس عقل و منطق با نگاه برابری و عدالت بدون بغض و کینه ورزی وبا رویکرد واقعیت گرایی نگاشت و قبل از هر بی مهری و بی خدایی نوشتن از عواقب و نتیجه آن قلم فرسایی و وادار نمودن گرایش به سمت انحراف قلم ترسید.

قلم و قلم بدستان ارزش بسی بالا و قابل اعتماد درهرزمان ومکان را دارد، پس به هوش باشیم ارزش قلم را به لرزش دستان نفروشیم وکم بهایش تلقی نکنیم  تا اشرفی از مخلوقات از عرش به فرش فرود نیاید و یا اوجی به صدر نپذیرد و فرهنگ انسانیت و بشریت را زیر سوال نبریم.َ  

 

حیدر مجدنیا

****

(اثر علی ،منصور )