مزیری - بی ورا( MOZIRI- BEYVARA)

در اين پست شعري زيبا ، از شاعره دشتستاني ( سعدآباد) سركار خانم فرشته مهدوي تقديم مي گردد. 

                                ایه لارم خمیر و خُرد و خسه

ایه سر تو سیه  توسون نبردم

                          سری شو چتر تو بارون نبردم

تو زیر باد کولر خرم وشاد 

                   دون انجیر بسمه پاکی تو تش باد

اما سر ورکسی مو خل نکردم

                       سرافرازم  خُمه مَعطل نکردم

دسم تو جیوِمه چه کم، چه بسیار

                           نه دَس بر سینه یُم در پیش اغیار

نونِ بی زحمت هرگز نخواسم

                          رفیقم پُتک و منتیل بید و داسم

کنم تفتیده آهن را وُ دسم

                        خمیر ,پُی ساز کس هرگز نِرخصم

اگرچه می گوو ٍن الحقُ والمُر

                         اما هم گوهرم  هم  دونه ی دُر     

دون انجیر=تاولهای ریزی که براثر افتاب سوختگی رویپوست بدن ایجاد میشود