باز هم پاییز ، فصل رویایی
پاییز، دستانم رابه مهر می فشارد و مرا به دنیای آرزوها می برد. آرزوهایم را مانند برگان زردرنگش می تکاند و مراچون درخت پیر که از سرما وحشت دارم به زمستان دعوت می کند.آنچنان که برگ های رنگارنگش درهیاهوی باد بی تابی می کنند. مرا برای رسیدن به آرزوهایم بی تاب تر می کند.
پاییز،هر لحظه مرا به سمت رؤیاهایم می خواند و می خواهد که مرا همسفر باد کند تا سراسیمه در میان برگ ها به دنبال گمشده هایم بگردم و درآخر خود را در میان گمشدگانم بجویم. پاییز!ای دوست بی آلایشم. هرگاه نسیمت را به دنبال من فرستادی به او بگو تا به جای صدای هوهویش صدای خش خش برگ هایت را برای من به هدیه بیاورد، تامرا هرثانیه به یاد آرزوهایم بیاورد و درهر صدم ثانیه برای رسیدن به آنها پریشان ترم کند.
یادمان باشد اگر برگ های پاییز را دیدیم،به یاد آرمان هایمان بیافتیم تا هیچ گاه فراموششان نکنیم.
