دومین صفحه از چهل و سومین شماره دوهفته نامه ادبی بردل
مثنوی بهاریه 1397 به سبک سورئال به قلم اکبر بابااحمدی
سال نو آمد خدایا عشق ببار
حال ما را کن بسی بهتر ز پار
گرچه تغییر طبیعت دلکش است
روح ما با سبزه و گل سرخوش است
گرچه سرمستیم در فصل بهار
می رویم طرف چمن همراه یار
گرچه هست ورد زبان تبریک عید
می دهیم وعده به هم نور امید
گرچه با دوستان رویم صحرا و دشت
پای کوبان با نوای چار و هشت
گرچه هر ساله رویم سیزده بدر
خستگی را می کنیم از تن بدر
گرچه هر ساله فراهم می کنیم
سفره هفت سین و دورش می جهیم
گرچه پابرجا بود عید دیدنی
پر شود هر سفره ای از خوردنی
گرچه عیدی می دهیم نو اسکناس
می خریم در سال نو رنگین لباس
گرچه در هنگامه تحویل سال
در بغل بگرفته ما اهل و عیال
گرچه ما گوییم به هم این جمله را
سال صد باشد به از این سالها
لیک صد افسوس که چند سال اخیر
کار ماها جمله گشته شیر تو شیر
فقر و بیکاری و ریزگرد ،زلزله
گشته اند چارگوشه ایران یله
اختلاسها با حقوق های نجومی هر کدام
کرده بر ما عیش و شادی را حرام
پلاسکو ،پرواز یاسوج و سانچی
لااقل این ها که نیست کار " یانکی"؟!
هر بلایی ز آسمان آید فرود
وضع ما را تیره سازد همچو ،دود
جیره هر روزمان ،مرگ است و مرگ
از درخت زندگی کم مانده برگ
گرچه مسئولین به فکر مردم اند
لیک سوراخ دعا ،گم کرده اند
هر که آید وعده ،توخالی دهد
بر شمار مشکلات افزوده ، صد
گر کلاه خود همه قاضی کنیم
صدرمان تا ذیل ، بی تقصیر نه ایم
چاره کار آشتی ملی بود
تا بدان این مملکت ,از غم رهد
شرع انور ،دین ما،آیین ما
می شوند هر روزه از ما ها جدا
ای خدا با ما بکن تو آشتی
کی چنین قهری تو با ما داشتی ؟
ترسم آخر جملگی کافر شوند
از تو بگریزند و به ابلیس بگروند !!
پس خدایا شام ما را روز کن
بر تمام دشمنان پیروز کن
اکبر بابااحمدی
*****
پیچ پیچ پیچ
پیچ موی تو
پیچی تند تنید در من
پیچی که شد پیچ مرگ
پیچ پیچ پیچ
پیچ موی تو
وقتی منو پیچید
بره ها سکوت کردند
پیچک قد کشیده خشکید
از بام فتاد
و پیچی ناتمام در چشمان من
پیچ پیچ پیچ
پیچ موی تو
خزیده پیچکی از خاطرات
دور پاهای من
پیچ پیچ پیچ
پیچ موی تو
پیچ آخر
که شد سونامی
در جان من
پیچ پیچ پیچ
پیچ موی تو
و....
محسن کاوسی""آبیدل""
****
