پنجاهمین شماره دوهفته نامه ادبی بردل
دیگر بار به نغمه سرایی بنشانمت،.
غزلی زیبا از حمیدی شیرازی:
واژه عشق چه زیباست اگر بگذارند
وقت دلجویی دلهاست اگر بگذارند
روی گلبرگ شقایق پر پروانه نوشت
شب عشاق چه زیباست اگر بگذارند
دوش در گلشن دل بلبل شیدا می گفت
چشم ما غرق تماشاست اگر بگذارند
آب بر آتش دل می زند آن موج نگاه
.دل ما پهنه دریاست اگر بگذارند
ریشه درخون دل لاله عاشق داریم
کاظم این درد دل ماست اگر بگذارند
یک رباعی رز زیبا از بشیر داداشی ماسال:
در خانه فقر تکیه گاهم عشق است
در کوی جنون رفیق راهم عشق است
در روز حساب اگر گناهم پرسند
گویم: به خدا قسم گناهم عشق است
در پایان این نوشته نیز یک قطعه شعر از اخوان ثالث تقدیم می کنم
که وصف حال بسیاری از خانواده های مستضعف کشور عزیزمان ایران است:
شنیدم مفلسی با چون منی گفت
که شام امشب چه داری بیش یا کم
بگفتش هیچ گفتا خوش به حالت
که داری هیچ ای محروم محرم
من بیچاره بد بخت مسکین
ندارم هیچ و دارم میهمان هم
با احترام – سید حسام مزارعی مدیرمسئول دوهفته نامه بردل
