سالی که گذشت...
سالی رفت با زمستانی مهربانتر وپر بار تر از چند سال خشک اخیر و غبار بی مهری آسمان سالهای رفته را تا حدودی شست . سالی آمد با بهاری سبز تر تا امید را به مردمی که دل نگرانی معیشت و شادی و نا امیدی را از زمین وزمینیها درچنته داشتند عیدی بدهد. در سال رفته به رسم روزگار عزیزانی را از دست دادیم و عزیزانی پا به دنیای ما گذاشتند، از دوست و دشمن بی مهریها دیدیم و گاهی هم البته از آشنا وغریبه ها مهربانی ومحبت. نامردیها از خودی وناخودی ونامرادیها از زمین وآسمان فراوان بارید والبت گاهی هم زندگی به کام بود و از مهر ومردانگی هموطنان بی نصیب نماندیم. زمین زیر پایمان گاهی لرزید و رودخانه هامون غریدند و عزیزانی را با دار وندارشان بردند وگاهی هم باهم آمیختند و برکت زندگی وصفای خاکمان شدند و در نهایت گاهی آنچنان و گهی این چنین زمین چرخید تا باری دیگر تاریخ را در دیار کهنمان ورق بزند و سالی نو را بانامی نو در دامان طبیعت بگذارد. ودر قلب آدمهای پارسال بذر مهربانتری ، بی ریاتری، باوفاتری ، عاشق تری و...... را بکارد و سالی بهتر از پارسال را برای همه ی عزیزان ساکن دروطن و هموطنانی مهربانترباهم و ومسئولینی شاید مردمی تر وخردورزتر برای مردم در سالن نو به ارمغان آورد . امیدست با بهاری اینچنین، مسئولین معاش ومعاد مردم هم با خرد وخرد ورزی مهربانتر وآشناتر شوند تا درسال نو دغدغه های سال رفته را هم نداشته باشیم. این سال نو را به همه ی عزیزان هموطن از هرجای این کهن دیار با هر مذهب ومسلکی شادباش می گویم.
عمو بهروز
