برای منش انسان نجیب وفرهیخته دیارم قاسم محمد زاده مدیری ارزشمند در سازمان صنعت ومعدن تجارت استان بوشهر که مرام پهلوانی اش می برد مرا تا فراز شانه های تاریخ آ نگونه که گویی تناسخ اساطیر در قامت او که فرزند نجابت دشتها و دریای باستانی و حماسه های جاودان ماست حلول پیدا کرده باشد...

ما در افسانه ها همواره چشم بر پهلوانی داریم که برود قلعه ی دیو سیاه و با گرز پولادین، دیو از پای بیافکند، عجوزه ی جادو را درهم کوبد وجهل تاریکی به آتش خرد بتاراند و انسان های سنگ شده از اوراد و سحر جادوگر را از فریفتگی وخانه ی دل و جان باخته و به تاراج رفته ی خدعه و افسون کیش او، به آب حیات آگاهی و میوه ی دانایی به خود آرد واز یاوه و بیهودگی رها گرداند...و اینگونه درهمه ی عمری که بر نیاکان و تبار ما تاکنون رفته ،گویا و پویا، سرفراز بوده و دل خوش داشته ایم و نازیده ایم به رستم و سیاوش و رودابه و گردآفرید و کشتن دیو پلید و مرگ ضحاک تازی و شغاد پلید برادر کش کهن قصه ها ی دیرین، بی آنکه یک آن به خود آییم واز خنکای چشمه سار ایرانی انسانی خود جرعه ای نوشیم و هر یک تن پهلوانانی شویم بسان رستم و دلاورزنانی چون گردآفرید، و دراین جهان و روزگار پلشت،زیبا پرستی، عشق و مهربانی را تکثیر شویم ودر ستاندن دردی از دردمندان از هر قوم وقبیله وهر رنگ ونژاد بکوشیم که خود آیین ومنش ایرانیان بوده وهست،

می شود جاری شد و اندیشید به شوریدگی کویر،

می شود درهر مقام وجایگاه سرشت نیکو داشت،

می شود انسان عصر خود بود زیرا که ما مردمی نژاده ایم ،

وقتی دلمان به حال کبوترهای مزار شریف ،به شاخه های شکسته زیتون زاران لبنان،به آپارتاید وظلم رفته بر سیاهپوستان آمریکا به درد می آید یعنی که آیین ومنش ایرانی مرز نخواهد شناخت، چونان تمام پهلوانانش در همه ی حافظه ی تاریخ، قاسم محمد زاده یکی از همان پهلوانان آزاد اندیش قصه های روزگار ماست که در این بندر باستانی با برخورداری از سرشت نیاکان وتبار انسانی خویش باران است درروزگار تشنگی، همواره درتکاپو بوده است تا درحوزه کاری اش و فراتر از آن درمسیر زندگی یاور مردم باشد، باورش به مردم و این بندر ستودنی است او بوشهر را فراتر می خواهد. بوشهری درحد واندازه تاریخش ومردمش که باور دارد لایق بهترین ها هستند، او بوشهری می خواهد که پیشرفت وترقی اش همپا وگام به گام هزاره سوم به پیش رود.

در باور محمد زاده خدمت به مردم زیباترین رسالت انسانی است از اینرو این همه صفات نیکو از او شخصیتی ساخته که قابل تقدیر است .زلالی روحش با منش پهلوانان ایرانی گره خورده است، همیشه در حد توانش یاریگر مستمندان بوده است،در ژرفنای باورهایش و اتوپیایی که برای بوشهر متصوراست آنگونه سخن می راند که باتمام قلبت ایمان می آوری به کلام الله لب هایش،ایمان می آوری به انسانهایی که عاشق روییدن گل لبخند بر لبان همنوعان خودند. در این روزگارعبوس،او ایمان دارد که با همدلی و همراهی هم میتوان از سختی ها گذشت .

محمد زاده را سالهاست که می شناسم. مهربان مدیری لایق وکارآمد آنگونه زلال است که می شود از او نشان باران گرفت،مردم داری نجیب که عاشق مردم واین بندر باستانی است،خصلت ومرامش مرا می برد تا کوبش وتپندگی قلب پهلوانان قصه های ایرانی که از مردمند و برای مردم ،به خود آگاهی قابل تعمقی درهزاره ای رسیده است که بس شکوهمند است،دریافته ما همه هستیم تا به یکدیگر عشق بورزیم واین تفسیر عشق است که زیستن را معنا می بخشد، انگار که هر سه دوره اساطیری،افسانه ای،وسراسر تاریخی شاهنامه را در دنیای مدرن وپست مدرن  وحتی فراتر از آن ترانس مدرن را بخوبی هرمونیتیک کرده باشد وخود به کاتارسیس رسیده باشد، محمد زاده میداند این سرزمین ورجاوند را همواره در شبان و روزان درآبادانی وعمران ،در روییدن ورویاندن و ببار نشستن همدلی و مهرورزی وعشق ورزیدن به هم است که همواره فروزان نگاه داشته و میدارد.

قاسم محمدزاده مانند تمام پهلوانان ایرانی دغدغه مردم دارد،باورمند و مهرافروز است که این خود از باورها وپایه های منش پهلوانان ما در پویایی وپایایی وپویه زندگی است، برایش بهترین ها را از خدا می خواهم.

بدون تردید از این انسان وارسته خود ساخته بیشترخواهیم دید و شنید، و من امیدوارم درسایه ساراندیشه هایش،همدلی وهمراهی اش امروز و وا روز وفردا روز، روزان نیک تر برای دیار سراسر باستانی امان نظاره گر باشیم . ....چنین باد.

محمد لطفی  تیرماه،۹۹بوشهر.

نویسنده ، کارگردان و از اساتید حوزه ادبیات و هنر استان بوشهر