برداشت ا ّول : داخل كپري همراه خدابیامرز پدربزرگ ومادربزرگم نشسته ایم ، كپر، آلاچیقي است، ازجنس چوب وپیش ( برگ درخت نخل) و روي آن هم یك نایلون قدیمي ؛ از مدتي پیش مردم روستا با استفاده از كاهگل وقیرگوني ونایلون كاري سقف خانه ها كودك؛ خرسند و خ ّرم و خیس و خواهان كه باز هم بپرم در دل آب وباران به استقبال باران میروند؛ باران مثل َدم َمشك میبارد ، منِ و تگرگ ؛! در دل آبگیرها ؛ چكمه هایم هر چه پرآب تر شود من خوشحال ترم ! گاهي چكمه هاي بابا را میپوشم تا مدت طولاني ...تري چلپ چلپ چكمه زیر پاهایم باشد كوچه ها خاك وسنگ و د ّره ها و مسیرهاي آب آنقدر طبیعي است كه هفت شبانه روز باران بي امان میبارد وبزرگ وكوچك ثنا وستایش باران و خالق باران میگویند.. و و پدربزرگ ومادربزرگم ، زمزمه هاي نیایش پروردگار بر زبانشان جاري، چاي گرم و آتش گرم ، دلهاي گرم و بارش گرم و بي امان باران خداوند و لبهاي گرمي كه میگویند" آسیو تندترش كن ... تندتر وتندترش كن" خواهش ما از خدا براي باران بیشتر وتندتر " ؛؛كودكي ما در هر فصلي متناسب با همان فصل بود ، در زمستان و پاییز پرباران وسرد ،بازي و شلپ وشلوپ در آبها و ِگل ها ...؛ .. ،.. در بهار طبیعت سرسبز و كوه و دشت و تل وتمبال و بپر و بپر و دویدن چندسال گذشت و گذر زمان ، سال عمر مرا هم زیادتر كرد! من دانش آموز دبیرستان ، درون اطاقي با سقف چوبي و كاهگلي نشسته ام و دارم براي درس ومدرسه میخوانم ، باران بي امان میبارد، پدرم مثل همیشه اول حیاط را سروسامان داده و سپس میرود روي ه میكند ، شب تاریك است، طوفان پشت بوم تا از تجمع آب و سنگیني سقف پیشگیري كند ؛سقف اطاق من مثل آش پلا( آبكش) چكّ (وغ ّرش آسمان است و گّره طراق(رعدوبرق ؛ من هستم وكتابهایم و چندتا كاسه وپاله كه آبچكه ها را درون خود میریزد؛ نواهنگ زیبایي را كه چكیدن آب سقف به كاسه ها میسازد ، هنوز به یاد دارم ؛ نوایي كه نوید باران و حیات دوباره زمین را میداد و من با شوق دوصدچندان بدون پلك زدن درس میخواندم ؛ هرگز شكایت خلق از باران؛ به گوش من نخورد، هرگز انساني نفرین شده را ندیدم كه ض ّجه بزند كه باران بایستد، حتي اگر خانه اي را سیل میبرد و انساني خانه خراب میشد ؛ میگفت " باران و آب ، آبادي و آباداني است ، خدایا شكر ؛ خود داده بودي ، "... ، خود هم بردي برداشت دّوم :آسمان شهراز دود و دم سیاه است، زمین شهر پر از زباله و نخاله !! بیش از نصف میانه زمین وآسمان شهر دم كرده ! ..هوا سنگین و نفسها غمگین اند تمام شهر قیرگوني و آسفالت شده ؛ سقف خانه ها همه قیرگوني و ایزوگام وایرانیت ، تمام د ّره ها را با تپه ها یكي كرده اند تا آپارتمان هاي بیشتري بسازند؛ حتي آْبروهاي دامنه كوه محو ونابود شده اند و آبریز كوهستان لاجرم سرگردان میشود ؛ مسیرها ومصیلهاي آب جز یكي دو مورد همه نابود شده ؛ شهر ما روسیاه! است پیش باران هم روسیاه است ؛ دیگر میزبان خوبي نیست ؛ باران جایي براي ماندن در شهر ما ندارد؛ هنوز نیامده باید برود ، آنهم به ناكجاآبادي كه ممكن است خرابي و ویراني به بار بیاورد ! آب تمیز و زیباي باران ، هنوز به زمین نرسیده اسیر سیاهي و آلودگي آسمان میشود ، و بر زمین كه رسید غرق زباله ها و كثافات محیط میشود و با وجود زمین روسیاه پوشیده از آسفالت و سیمان و موزاییك فرش و ... جایي ندارد كه توقف كند ، جایي ندارد كه برم باراني بسازد یا چاله اي آب زلال بسازد ، لااقل براي بازیگوشي هاي كودكان ! باران شهر ما حتي رخسار كودكي را هم در انتظار خود نمیبیند! بچه ها بالاجبار والدین و از ترس اینكه سرما نخورند! پیچ میشوند و ُسر نخورند! كثیف نشوند ! ... روز باراني را در خانه ها اسیرانه میگذرانند ! یا اگر بیرون مي روند آنقدر پوشاكْ محدود كه دریغ از قطره باراني بر گونه كودكي ...،حتي مدرسه هایشان ( بهانه هایي براي باران بازي و برف بازي و ...) هم ..(تعطیل میشود ( برخلاف میل سرشتي كودكان ما شهر ما روسیاه است پیش باران ! هنوز نم وخورد باران به یك شبانه روز نرسیده كه مردمان شهر من آخ و واخ شان به هواست ! بال قبا و چادر ومانتو و كت وشلوارم خیس شده! خانه مان نم داده ! ماشین مان كثیف شده ! شیشه خانه مان لك گرفته !! كارم دیر شده ًلا خودروهاي خیابان توقف ! ترافیك زیاد شده ! شهر شلوغ شده !! شاید عجیب است ولي به چشم خودم صحنه هایي را میبینم كه مث بدلیل اینكه لاستیك خودرویش داخل چاله آب باران نرود ؛ ً كرده یا مسیرش را منحرف كرده و باعث تصادف و ترافیك میشود صرفا شنیدم كه خانمي با كفش پاشنه بلند در خیابان خیس و باراني لیز خورده و افتاده و بجاي " فحش وفضیحت " به خودش و كفش نامناسبش " بد وبیراه " گفته به باران و آسمان .. و كارها و سخنان مضحكي از این قبیل ؛ یك كلام بیشتر ما آدمهاي " شهر روسیاه" شده ایم مثل گربه ! از باران هراسانیم ! از آب باران هراسانیم ! از اینكه چندشبانه روز یك پشت ببارد هراسانیم ! خانه ها مستحكم تر و بناهایمان استوارتر شده اند ا ّما بُنیه هامان بسیار ضعیف و لرزان شده است ! میترسیم سیل راه بیافتد و خرابي به بار آورد ... آب را میخواهیم ولي از باران هراس داریم ؛ باران كه نمیبارد وحشت زده میشویم و دعاي باران و طبل و بوق درخواست باران راه میاندازیم ؛ ا ّما باران و رحمت الهي كه میبارد كز میكنیم گوشه خانه و یادمان میرود كه !!دوگانه اي بگزاریم و شكري بر بارشش آب وخاك پاك میخواهیم ولي یك وجب خاك دست نخورده در شهرمان نمیبینیم؛ هواي پاك میخواهیم ولي حتي روز باراني و ... باطراوت نمیتوانیم بدون " قارقارك هایمان " از خانه بیرون بزنیم !این مثنوي دلخراش ، با اینكه تنها گوشه اي از بي سروساماني اجتماعي و اخلاقي امروز ماست منتها ، پایان خوشي نداشته و ندارد كوچكترین و قابل فهم ترین توضیحش : خشكسالي ، خشكي زمین و كاهش آب درون زمین و گسترش گسلها و زلزله ؛ نشست نواحي؛ ... كاهش محصولات و غذاهاي سالم ... هواي سنگین و آلوده و وارونه و .... جابجاییهاي اكوسیستمي و جانوري !! یادمان باشد آنچه در ق ّصه ها براي بچه ها میگوییم ومیخوانیم فقط قصه نبوده ونیست كه عین زلال حقیقت دنیا و كائنات است هر چه به آسمان دادي ، آسمان صدبرابرش را به توخراهد داد* با هردست دادي با همان دست میگیریم * هر كلمه و هر حرف ما در دنیا راهش را پیدا میكند، گم نمیشود ، به خود ما باز میگردد* غول چراغ جادو را در چراغ زنداني كرده ایم و با كردار و گفتار زشت خود او را ترسانیده ایم و انتظار داریم آرزوهایمان تبدیل * به واقعیت شود با نوع تربیت نامناسب ،از كودكانمان انسانهاي ترسو و وسواسي و تنها میسازیم و انتظار داریم قهرمان و دانشمند و انسان اخلاقمدار* و قانونمند شوند، آنها را از آب باران و از برف و از هواي زمستان و خاك وگل وآب گل آلوده میترسانیم ؛ انتظار داریم سیستم ایمني ... شان قوي باشد و روي ما و روي شهر ما سیاه است ! ما در برابر باران و زمین ، كوه و دره و صخره ، در برابر طبیعت و رود و دریا ... جز * ... روسیاهي حرفي نداریم باید به خود بیاییم ، كمي اندیشه ؛ ...پندار نیك ، گفتار نیك ، كردار نیك و ... همچنان به بخشش و بخشایش آفریدگارمان چشم ودل امیدوار داریم

 

دكترسیروس عباسي