مزیری - بی ورا( MOZIRI- BEYVARA)

بند می‌آید شعرم
در تابوتی که می‌جود روحم را
می رسم از هیچ به پوچ
به قبرستان کلمات 
و دفن می‌کنم تمام لحظاتم را
در پچ پچ گوش‌های آن گوشه
تا به جان هم بیافتند
چشم‌هایم
تا ملتهب شوند
استخوان‌هایم
و بندبند شود شعرم
و پرسه بزنی تو
روی جای خالی شانه‌هایم
و بند می‌آید نفسم
کنار نفس‌های تو!

🔹 روشنک غلامی