تـــــــا نرمد طفلـــــي از حريم رياضي

خـــــــــار رياضت به پــاي ديده خليدن

 

بي هدف از خــــــط عمود خارج كردن

بيـــــــهده عمـري به گرد نقطه دويدن

 

كـــــور واصم گشتـــــن و معادله گنگ

از دهن طفــــــل كـــور و لنگ شنيدن

 

رشتــــــــه تــــــاريخ گرد مغز عليلش

ز آدم و خاتــــــم چــــو عنكبوت تنيدن

 

هيئـــــت همســر ز لوح سينه زدودن

همســـــري هبئــــت و نجــوم گزيدن

 

بي خـــــبر از زندگي چو طفل و كبوتر

بر ســـــــر افلاك و بام و چـــرخ پريدن

 

تا برســــــد منحني به قـوس صعودي

قامــت همچون عمود خويش خميدن

 

در سر يــــك نمره كلاسي بي پــــاي

مـــزه ي فحش از پي سلام چشيدن

 

غصـــــه سرمايه ي تلف شده خوردن

نادم و خاســــر به كنج خانـــه خزيدن

 

گر هدف و شيوه ي معلمـــي اين بود

واي به ما ، واي ازين بلنـــــد پريـــدن

 

چشم گشاي و ببين سعادت مــوعود

چيست به دنيا به غير خواب و چريدن

 

تـازه گلــــــي را ز تند بـاد حـــــــوادث

در كنـــــف اهتمـــاي خويش كشيدن

 

غنچــــــــته او را به نـــو بهار رساندن

صحـــت او را به سقم خويش خريدن

 

آتيــــــــه را در كفش سپــردن و آرام

خاطر ازين رشتــــــه ي حيـات بريدن