من متولد ۳۳ هستم؛ لذا چون پدرم اعتقاد داشت که برای اینکه با مشکل سربازی برخورد نکنم شناسنامه بزرگتر گرفت و تاریخ تولد ما یکم تیرماه ۳۶ شد. به همین دلیل چون من فرصت داشتم و نمی توانستم به مدرسه روم جهت تحصیل به مکتب رفتم . ابتدا نزد آخوند جعفر رفته و با شروع مکتب‌خانه آخوند رضا به پیش ایشان ادامه و قرآن ، نامه نگاری و طریقه محاسبات بخصوص چهارعمل اصلی را فرا گرفته و از نظر خواندن و نوشتن مشکلی نداشتم.

در سال ۴۲ به مدرسه دبیرستان کاوسی رفته و ثبت نام نمودم چون مدیر مدرسه از دانش من اطلاع حاصل نمود در پایه سوم دبستان مرا ثبت نام نمود ولی پس از چند روز به دلیل کوچک بودن شناسنامه مخالفت کردند و گفتند باید در پایه اول بنشینی ولی من مخالفت کردم . پس از تلاش چند روزه ی مدیر مدرسه، موفق شدم در پایه دوم ثبت نام نمایم . در سال ۴۶ موفق به اخذ مدرک ششم ابتدایی شدم .

برای ادامه تحصیل مجبور شدم به برازجان مراجعه نمایم چون دوره دبیرستان در مزارعی نبود. به همین دلیل در دبیرستان ۲۵ شهریور برازجان ثبت نام نمودم . با شروع دوره تحصیل مشکلات شروع شد . با چند تا از دوستان اتاقی اجاره نموده و زندگی را شروع کردیم ‌. با این سن کم می بایست هم خانه داری کنیم و هم درس بخوانیم . نکته دیگر به دلیل نبود جاده آسفالته در دو روستای مزیری بی ورا و همچنین نبود پل روی رودخانه دالکی ما مجبور به عبور از رودخانه بودیم . در ایام تعطیلات که برای دیدار والدین به محل مراجعه می کردیم اکثر مواقع به علت بارندگی شدید و طغیان رودخانه امکان تردد وجود نداشت لذا به اجبار غیبت می کردیم . گاها این غیبت ها به چند روز طول می کشید و وقتی به مدرسه مراجعه می کردیم عذر ما را می خواستند تا یکنفر به عنوان ولی را حاضر کرده و از طرف ما تعهد می داد که تکرار نشود. از این غیبت ها مجددا تکرار می شد. به هر سختی بود مدت سه سال سپری شد و توانستیم مدرک سیکل را در سال ۱۳۴۹ دریافت کنیم .                           

 

(حسن نجفی،  بازنشسته اداره بنادر و دریانوردی)