با سلام خدمت همه شاگردان دیروزم. درود و سپاس خدمت جناب مزارعی که این فرصت را فراهم نمود که یاد دوران گذشته ی کلاس درس در دو روستای مزارعی و بی برا برایم زنده شود. به رسم ادب یاد مدارس دیروز این دو روستا را با ذکر نام متولیان آن زمان مدارس صرفا جهت گرامی داشت یاد آنها پیشکش می کنم.

در سال ۱۳۶۴ در آموزشگاه ۱۷ شهریور وحدتیه با مدیریت استاد عزیزم جناب آقای احمد راهپیما با همکاران محترم مشغول انجام وظیفه بودم(بنده در همان سال معاون آموزشگاه بودم). در سال ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۳ در آموزشگاه شهید حمزه با مدیریت آقای اسماعیلی و همکاران عزیزم آقای عبدالخالق علوی و برادر ایشان،مربی ورزش بودم. همکاران آن زمان آقایان بحرینی از سعدآباد و مرحوم ستوده(مربی پرورشی) از روستای نظرآقا و خدمتگزار آموزشگاه آقایان اکبری از وحدتیه و محسن راستگو از سعدآباد بودند.

آموزشگاه شهید احمدی وحدتیه با مدیریت آقای صداقت، همکاران عزیز آقایان عبدالخالق علوی و برادر ایشان از وحدتیه و جواد منصوریان، ناصر حفظ اله  از سعدآباد، باقر حقیقی از درودگاه و اقای کهن از روستای جتوط، خدمتگزار آموزشگاه اقای رسولی فرد از وحدتیه.

آموزشگاه طالقانی با مدیریت آقای حسین شیری، همکار محترم اقای هادی پور از وحدتیه

دبیرستان امیرکبیر وحدتیه با مدیریت آقای سید حسین مزارعی، دفتردار آقای سید محمدحسین مزارعی، همکار محترم آقای مرتضی بابااحمدی و آقای گرمسیری از برازجان، مربی ورزش اینجانب محمد سبحانی از سعدآباد بودم.

مدرسه راهنمایی خیام وحدتیه، مدیریت آقای علی باقری از وحدتیه،  همکاران هادی پور و بابااحمدی از وحدتیه، عاشوری از آبادان، مربی ورزش محمد سبحانی.

 

(محمد سبحانی، فرهنگی و دبیر بازنشسته ورزش)

****************************

 

سلام بر دانش آموزان دیروز و مردان پر تلاش امروز

با عرض ادب و احترام فراوان

یاد و یادآوری گذشته برای نشاط و روحیه گرفتن هر از چند گاهی ، با غواصی در دریای خاطرات لازم می شود ...

از روز اول کاری دوست داشتم همه چیز مرتب و علمی باشد . لذا در درس تربیت بدنی علاوه بر لذت بازی بر آن بودم که محصلین عزیز از شروع کار به صورت استاندارد و بر اساس نیاز بدن درست وارد رقابت ورزشی کلاسی شوند ...

از دو و نرمش که آغاز درس مربوطه بود شروع کردم اصولی باشد. لذا تأکید داشتم از بالا ( سر) و یا از پائین ( پا ) به ترتیب شروع به گرم کردن نمائیم .

تعجب دانش آموزان عزیزم آنجا بود که یک نرمش در بعضی اندام چنان ادامه پیدا می‌کرد که به اوف و نال می افتادند ...

دقیقا یادم هست در نرمش شنا وقتی پرس سینه تمام می‌شد تازه روی دست راست و بعدش روی دست چپ بدن را با نیم چرخش نگه می‌داشتیم که قسمت سخت نرمش بود ، ضمن لذت ، توان جسمی مورد ارزیابی قرار می‌گرفت و در پایان نرمش ها یک حس تازه گی و شادابی بخاطر تنوع در حرکات نرمشی بین دانش آموزان ایجاد می‌شد 

بالاخره در جریان این آموزش ها و کلاس داری اگر عزیزی آزار و اذیت شده حقیر را بخشیده و حلال فرماید.

ارادتمند و دوستدار همگی شما ...

 

جلال خیاطی فرد

دبیر ورزش دبیرستان امیرکبیر و راهنمایی خیام شهر وحدتیه .

 

****************************

 

از کوه به دریا، 

چه خلقت زیبایی، 

جلگه ای سراسر شور و آزادگی، 

سبزینه ای با بهار شقایق و سبزینه ای با پهک و خار شتر به چله بزرگ 

اینجا فصل ها با هم در تنیده اند 

اینجا 

مزیری و بی براست 

از بالا به پایین که سرازیر میشوید 

رنگ سبز 

نوید زندگی را می دهد .

 

 

(علی آزاده فرد، دبیر وقت ورزش دبیرستان امیرکبیر)