١-كتاب،نوشتن و انتقال مفاهيم ساخته شده توسط انسانها به همديگر يكي از اختراعات مهم و ارزشمند بشر است.

٢-هر اختراع و كشفي مي تواند همزمان كاربردهاي بسيار مفيد تا بشدت زيانبار داشته باشد: از ساده ترين اختراع مثل يك چاقو يا پيچيده ترين آنها مثل انرژي هسته اي!!

٣- بنابر اين همانگونه كه مي توانيم انرژي هسته اي مضر داشته باشيم مي توان كتاب زيانبار هم داشت.
حتي يك كتاب در يك زمان براي يك مخاطب مي تولند بشدت مفيد و در همان زمان براي مخاطب ديگر بشدت مضر باشد: مثلاً خواندن يك رمان با سبك پست مدرن براي فردي كه تازه شروع به مطالعه كرده است ممكن است وي را براي هميشه از مطالعه فراري دهد.

٤-حوزه فرهنگ البته بسيار حساس است هم براي مخاطب و هم براي اعمال سليقه فردي و گروهي.
بايد مواظب باشيم با توجيه خوب و بد نخواهيم براي هميشه براي همه تصميم بگيريم.
مطالعه مثل رانندگي ياد گرفتن است :دير يا زود فرد بايد به رغم همه خطرات ياد بگيرد رانندگي كند! البته بايد خطوط و اصول راهنما هم هميشه در دسترس باشد.

٥-البته من با اين نظر دوستمان موافقم كه كتابهايي كه معرفي شوند از جوانب مختلف نقد هم شوند.

٦-ذهن بشر ذاتاً دوست دارد براي راحتي تصميم و قضاوت مسائل را در دو كفه ترازوي"خوب" و " بد" گذارد: يا اين يا آن!
ولي بايد بدانيم غالب مواردي كه ما در زندگي روزمره تصميم گيري  و قضاوت مي كنيم يك طيف هستند: نه سياه و نه سفيد بلكه به درجاتي خاكستري.
در هر فرد يا موضوع منفي اي چون نيك بنگريم نقاط مثبتي هم هست و بالعكس.

موضوع خاص كتاب هم كم و بيش از اين قاعده مستثني نيست:
بايد خواند و خواند و خواند. منتظر نمانيم تا هميشه بقيه برايمان تعيين كنند چه چيز خوب است و چه چيز بد!!
به قول كانت بايد خودمان جرات انديشيدن را پيدا كنيم.
از مطالعه "انديشه ها"به سمت بدست آوردن "توان انديشيدن" حركت كنيم.
به قول شاعر:
تو پاي به راه در نه و هيچ مپرس / خودْ راه بگويدت كه چون بايد رفت.

 

دکتر عبدالرحمن بابااحمدی