به نام او که همه چیزم از اوست

یادش بخیر بچه بودیم. دوره ابتدایی را می گذراندیم که آقای عاشور بندری وارد وحدتیه شد و درمدرسه طالقانی(کاوسی) به درس دادن مشغول گشت .

فردی بسیار مهربان،خونگرم و با بچه ها واولیاء بچه ها حشر و نشر داشت. ایشان خیلی به ورزش علاقه مند بود و بعد از چند سالی وارد مدرسه راهنمایی شد ومعلم حرفه وفن و ورزش بود و بعدها هم معاونت مدرسه را به عهده گرفت.

 شاید اولین معلمی بود که تیم فوتبال در مدرسه تشکیل داد وخودش هم کنار بچه ها می دوید و بازی می کرد . علاوه برفوتبال، به پرش ارتفاع هم خیلی علاقه مند بود. بعضی از روزها بالای زمین فوتبال کنار دره حبیبی(یاحیوی) چوب نخل می آوردند و در زمین نصب می کردند و با میخ، قسمت قسمت می کردند و چوب روی میخ ها می گذاشتند و از روی چوب می پریدند ومرتب ارتفاع را بیشتر می کردند ویکی ازافرادی که درآن روزها در پرش کنار ایشان بود و ورزشکارخوبی بود، آقای حمید هادیپور بود.

آقای عاشور بندری با اکثر پدران ما دانش آموزان سلام وعلیک وبگو بخند داشت. صبح ازخانه تا مدرسه که می رفت تو کوچه و درمغازه ها یکی یکی سلام وعلیک می کرد ومردم خیلی دوستش داشتند.
امیدوارم هرکجا هست خداوند سلامتش بدارد.

 

حاج علی باقری