اول دفتر به نام ایزد دانا

 

پس از پیروزی انقلاب نام دو باشگاه فوتبال مزارعی مثل دو ستاره درخشان در آسمان ورزش زادگاهمان می درخشد: یکی تیم فوتبال آزادی و دیگری تیم فوتبال شاهین.

هر یک از این ‌دو باشگاه فوتبالیست های اسطوره ای و بسیار بسیار بزرگی را به جامعه ورزش روستا و استان معرفی کرده اند و هر یک از این دو تیم هواداران بسیار پرشور و خونگرم و متعصبی داشتند که شب ها و روزها به عشق دیدن بازی های آنان لحظه شماری می کردند.

مصاف ها و بازی های این دو تیم با هم را می توان به جنگ دو پهلوان نامدار شاهنامه که هر دو هم ایرانی بودند تشبیه کرد.نبرد رستم و اسفندیار دو پهلوان نامدار که هیچ کدام دوست ندارند شکست خورده و مغلوب صحنه میدان رزم را ترک کنند.این دو باشگاه رقابتی بسیار سخت با یکدیگر داشتند لذا بازیکنان هر دو تیم تمرینات بسیار سنگینی برای آمادگی خود متحمل می شدند و همین رقابت جدی و تمرینات و مسابقات مداوم باعث می شد فوتبالیست های بزرگ و طراز اولی را در روستا ببینیم.فوتبالیست هایی که هر کدام یلی بودند و با هنر نمایی های خود تماشاگران را هیجانی و شادمان می کردند.

با ادای احترام و عرض ادب خدمت همه باشگاه ها، فوتبالیست ها و فوتبال دوستان عزیز در این جا می خواهم ذکر خیری کنم از تعدادی از بازیکنان قدیمی شاهین و آزادی در دهه شصت. واقعا انتخاب و معرفی همه آن عزیزان برایم سخت است و دشوارتر از آن گلچین کردن و برگزیدن تعدادی اندک است از آن همه کهکشانی و قهرمان، اما چه می توان کرد چرا که:

آب دریا را اگر نتوان چشید

هم به قدر تشنگی باید چشید

دوست دارم از یک منظر جدید به موضوع بپردازم. عشق به فوتبال در تار و پود همه خانواده ها رسوخ کرده است و در کمتر خانواده ای است که یک فوتبالیست خوب دیده نشود اما برخی از این خانواده ها ممتاز هستند و از کوچک تا بزرگ همه فوتبالیست درجه یک تحویل جامعه داده اند.

الف) خانواده شیری: یکی از خانواده های بسیار متعصب تیم آزادی که بازیکنان فوق‌العاده ماهری را در آغوش خود پرورانده است. نمی توان از فوتبال مزارعی یاد کرد ولی از حسین شیری نامی به میان نیاورد. برادرانش حسن شیری و محمد شیری نیز هر کدام بازیکنان نامداری بودند که سالها برای تیم آزادی جنگیدند. محمد علی پورشیری پسر عموی حسین هم فوق العاده بود. فوتبال را می فهمید و در تفسیر و تحلیل فوتبال یک نابغه بود.

ب) خانواده بابا احمدی: از دیگر فوتبالیست های مشهور مزارعی مرتضی بابا احمدی است.ایشان به همراه دیگر برادران خود فتح الله.نعمت الله و امرالله سال های سال شجاعانه و با افتخار برای تیم آزادی خاطره ساختند.

ج) خانواده عابدی: ستون فقرات و شالوده اصلی تیم آزادی برای سالیان متمادی همین خانواده بود.

رحیم عابدی و رحمان عابدی دو مدافع سختکوش و مطمئن بودند حتی رحمان برای تیم ملی هم برگزیده شد.عبور کردن از این دو مدافع خیلی خیلی دشوار بود.حال اگر مهاجمی از این دو می توانست عبور کند درون دروازه با عقابی به نام رمضان ملکی مواجه می شد.رمضان ملکی از بهترین دروازه بان های پس از انقلاب شمرده می شود و مهارت ایشان در حفظ چارچوب دروازه بی مانند است.گل زدن به رمضان آرزوی هر گلزنی بود.

در خط حمله رجب عابدی مهار نشدنی بود.قدرت بدنی بالا،تکنیک عالی و توان گلزنی فوق‌العاده از او یک ابر قهرمان ساخته بود هر دروازه ای را می توانست با شم گلزنی فراوانی که داشت فتح کند. وقتی با زوج خود هیبت الله دریسی در میدان بودند خار چشم هر تیمی می شدند. خیلی خوب یکدیگر را در زمین پیدا می کردند.

برادران عابدی همگی گوش به فرمان برادرشان غلامحسین بودند.غلام یکی از متعصب ترین هواداران تیم آزادی بود.تشویق های ایشان در کنار زمین خون تازه ای را به کالبد بازیکنان وارد می کرد و صدای بوق و شیپور ایشان به همراه تن صدای کلفت و بم ویژه ای که داشت تماشاگران و فوتبالیست ها را به هیجان می آورد.

غلامحسین یک کمپرسی بنز پنج تن داشت که با آن از کوه های اطراف روستا سنگ استخراج می کرد و با فروش آن سنگ ها امرار معاش می کرد اما روزهایی که تیم آزادی مسابقه داشت دهها تماشاگر در آن سوار می کرد و بوق می زد ندو دست و شادی می کردند و هلهله.

ع) خانواده اسد کاووسی: این خانواده پرورش دهنده فوتبالیست اسطوره ای و بی همتای شاهین یعنی غلامرضا کاووسی است.بی شک مهندس غلامرضا بهترین گلزن تاریخ باشگاه شاهین است.این فوتبالیست تحصیل کرده یک فوق ستاره بود و گل‌های خاطره انگیز فراوانی برای این تیم زده است و بارها و بارها با گل‌های زیادی که وارد دروازه رقیبان خود کرده است حلقه های شادی را به اردو و خیل جمعیت هوادار شاهین آورده است.برادران دیگر ایشان یعنی داریوش و رضا هم در مقاطعی برای شاهین بازی کرده اند اما هیچ کدام به پای غلامرضا نمی رسند.محمود کاووسی هم پا جای پای برادرش غلامرضا گذاشته است و از بهترین مهاجمان شاهین شده است.همچنین باید از مرحوم فرخ کاووسی هم یاد کنیم که سال ها به عنوان دروازه بان برای شاهین بازی می کرد

غ) خانواده قایدعلی کاووسی: از این خانواده فوتبالیست های بزرگی برای شاهین پا به میدان گذاشته اند.ضیغم کاووسی دروازه بانی شجاع و نترس و جسور بود و با روحیه بالایی که داشت خیلی سرسختانه از دروازه تیم فوتبال شاهین نگهبانی می کرد.

ضرغام کاووسی هم از مدافعین خوب و خوش اخلاق تیم شاهین سالهای سال برای این تیم جنگید اما با استخدام در ارتش و دوری از زادگاه خود فوتبال را نیز بوسید و کنار گذاشت.

رضا کاووسی هم روزگاری نه‌چندان دور برای شاهین افتخار کسب می کرد و از بازیکنان خوب تیم شاهین به شمار می رفت.

ف) خانواده سردار بارگاهی: ستون اصلی خط دفاعی تیم شاهین برای چندین سال از دو برادر تشکیل شده بود.مرحوم جمشید بارگاهی با هیکل ورزیده و تنومند و قدرت بدنی بالای خود هر مهاجمی را به کناری می زد و مرحوم جهان هم با آن قد بلند و تقریبا لاغری که داشت فوتبال واقعا زیبا و دیدنی به نمایش می گذاشت.

آزاده سرفراز سپهدار بارگاهی هم سال های زیادی برای شاهین جنگید اما به خاطر اسارت در جنگ با عراق خیلی نتوانستیم از هنر نمایی ایشان در زمین فوتبال بهره مند شویم.

حیف است در پایان این نوشتار از برخی از در دانه های فوتبال آزادی و شاهین یاد نکنیم. یکی از این مروارید های دریای فوتبال مزارعی سید نعمت موسوی است. ایشان یک گلزن تمام عیار بود و گل‌های خاطره انگیز زیادی برای آزادی مزارعی وارد دروازه های حریفان کرده است.ایشان بسیار بسیار خوش اخلاق و در عین حال یک مهاجم تند و تیز و حرفه ای بودند. از هر نظر ایشان یک الگوی تمام عیار برای جوانان ورزشکار می توانند باشند.ایشان در مسایل اجتماعی سیاسی فرهنگی و ورزشی سرمشقی خوب خواهند بود.

ابوالقاسم کاووسی هم یکی از تکنیکی ترین،فنی ترین،خوش اخلاق ترین و بی حاشیه ترین بازیکنان تیم شاهین بودند.تماشای حرکات ظریف او در میادین فوتبال همه را به شوق می آورد.هافبک و بازیگردانی بی مانند بود.به اصطلاح امروزی ها یک play maker حرفه ای و کار آزموده بود. قیچی برگردان های او دیدنی بود و گل‌های زیادی بدین شیوه زده است.

جهانشاه کاووسی هم از دیگر فوتبالیست های فنی و تکنیکی و خوش اخلاق و خوش استیل و خوش چهره تیم شاهین بود.وجود چنین بازیکنان کاملی برای هر تیم و مربی یک نعمت است.قدرت بازی سازی و پخش توپ و بازی گردانی و شوت زنی ایشان زبانزد است.با وجودی که لاغر اندام بود هیچگاه احساس خستگی نمی کرد و به معنای واقعی خستگی ناپذیر بود.

در پایان لازم است از تمام مربیان ،بازیکنان ودست اندرکاران قدیمی دو باشگاه شاهین و آزادی تقدیر و تشکر کنیم.چه آنها را که می شناسیم و چه آنها که گمنام مانده اند و برای آنان عاقبت به خیری آرزو کنیم و برای کسانی که به تازگی این پرچم را به دوش گرفته اند آرزوی موفقیت داشته باشیم.

من سعی کردم در حد توان خود وبا توجه به آنچه در یاد و خاطر داشتم از فوتبال این دو باشگاه بگویم.بر من خرده نگیرید و کاستی ها یا زیاده گویی های مرا به دیده عفو بنگرید.

برای تک تک اعضا و هواداران دو تیم ریشه دار شاهین و آزادی احترام فراوان قایل هستم و قلبم سر شار از عشق به آنهاست.

 

خدایا چنان کن سرانجام کار

تو خشنود باشی و ما رستگار

 

 

خداکرم پدیدار.... جزیره خارک