مزیری - بی ورا( MOZIRI- BEYVARA)

در استمرار
" تنهاییم" 
پنجره ها گنگ
قفس "رهایی" می شود. 
 اعتماد بیمارم
می کشد
باورهایم. 
ازخود
تهی می شوم. 
جزر می رود
خوش بینی ام. 
از بی "خودی" 
سر می روم. 
     استحاله می رود
       "بودنم". 
          حس سیال  
          با
         "تو"
زایش  خود باوریم

     
   _ بهزاد حیدری