درود

بیست و یکم اردیبهشت ماه در دانشگاه خلیج فارس، همایش بین المللی خلیج فارس برگزار شد. قبل از مراسم سین برنامه فشرده و دو روزه را داشتم . فرصتی دست داده بود که در این محفل علمی و تخصصی حضور پیدا کنم و با فرهیختگانی هر چند کوتاه هم کلام شوم.

حدود یک دهه است که از فضای آموزش آکادمیک دور هستم و امروز وقتی در این محفل حضور یافتم چقدر دلتنگ دوره آموزشی شدم. محیط بسیار بزرگ دانشگاه و رسیدن به سالن کنفرانس و گذشتن در بین درختان دو طرف خیابان محیط دانشگاه، در کنار عبور و مرور دانشجویان حس خوب دوران دانشجویی را برایم تداعی کرد. آخرین باری که در این محیط دانشگاه خلیج فارس پا گذاشته بودم به زمانی بر می گشت که اصغر دانشمند عزیز تازه به رحمت خدا رفته بود و در دانشگاه به دنبال مدارک تحصیلی و هم صحبتی با اساتیدش شدم که بعدها در ویژه نامه چهلمش استفاده شد. تغییرات زیاد و فضای بزرگ دانشگاه نسبت به آن سال ها خیلی به چشم می آمد.

زمانی به سالن وارد شدم که امام جمعه محترم و محبوب شهر در حال صحبت بودند. همان ابتدای ورود بسته ای شامل سین برنامه، خودکار و دفتر یاداشت با نقشه بوشهر را از دم درب سالن دریافت کردم. بر اساس یک قانون نانوشته مراسم های ما حتما می بایست با سخنرانی بزرگان شهر باشد یعنی امام جمعه محترم و استاندار محترم ؛ فرقی نمی کند این مراسم کاملا تخصصی باشد یا حتی بین المللی. از سخنان امام جمعه چیزی دستگیرم نشد چرا که با وجود گذشتن ده دقیقه ای از وقت ایشان نسبت به سین برنامه، من با تاخیر رسیدم و چیزی عایدمان نشد اما در لابلای سخنان استاندار محترم به دنبال توسعه و پیشرفت استان بودم با نگاه به این پهنه بیکران آب. آنچه که شنیدیم همه چیزهایی بود که به حفاظت از این دریا بر می گشت و رییس علی و شهید مهدوی. " این هم برای ما آرزویی است و میگن آرزو هم بر موسپیدان عیب نیست. چقدر زیباتر بود که این دو بزرگوار به عنوان بالاترین مقام، در هر محفل و در همایش تخصصی و البته بین المللی، به عنوان میزبان تنها دو دقیقه بالای سن می رفتند و به مدعوین خوش آمد می گفتند".

تل خندق وحدتیه

اما برای من که روی پیشینه تاریخی اداره بندر بوشهر و لنگرگاه های آن کار می کنم، مطالب دکتر عبدالرسول خیراندیش چیز دیگری بود. تا جایی که مرا بر آن داشت که دفترچه کوچک اهدایی را در آورم و از مطالبش نکته هایی بردارم که بعدها به دنبال آنها بروم . نکته ی جالب در گفته های ایشان نام بردن از زادگاهم در دو نوبت بود که یک بار از "تل خندق" در وحدتیه گفت و دیگری "جوی حاج محدی" مزارعی دشتستان. صحبت حول و حوش یک سیستم "نر و پازن" بود برای اینکه در زمان هخامنشیان کشتی ها را در آب مد ورود کنند، که این را در جوی حاج محدی مزارعی می توان دید. همچنین ادعایی داشتند مبنی بر اینکه در تل خندق، آن زمان کشتی ها ورود می کردند که وقتی بیرون از همایش این ادعا را با دکتر منصوری مقدم با ایشان در میان نهادیم، ادعا کردند که در کتب یونانی مستند موجود هست.

و اما در حاشیه همایش:

الف. غرفه اداره بندر بوشهر نیز جهت بازدید مدعوین خارجی و اساتید دعوت شده در کنار سالن همایش بود که در آنجا کتاب دو جلدی من و کتاب دوست و همشهری عزیز حسین باقری نیز به بازدید کنندگان اهدا شد.

ب. یکی از ارائه دهندگان مقاله در این همایش همشهری فرهیخته دکتر محمد منصوری مقدم، استاد دانشگاه خلیج فارس با عنوان " موانع اقتصادی و تجاری همگرایی سیاسی دولت های خلیج فارس: نگاهی به گذشته، چشم انداز آینده" بود.