برای وبگاه همدلی ( ویژه دوازدهمین سالگشت وبگاه)
اینک به یمن برکت رسانه، فضای مجازی و اینترنت، جهانبخش با آنهمه عظمتش تسلیم نوک انگشتان انسان گشته و چنان ریزنقش گردیده که گویی دهکده که نه، مبدل به ایل و آبادی شده است.
دوران شکستن خلوت شب و سرگرمی در اوقات فراغت با قصه، روات و روایت ها به اتمام رسیده است و فضای مجازی مجالی برای فراغت ما باقی نگذاشته و همه را در چنبره خود چنان گرفته که بی راه نیست اگر بگوئیم در عصر حاضر تمامی آداب، سنن و باورهای بشری در معرض هجوم جایگزین هایی هستند که نه ریشه های اخلاقی دارند و نه ریشه های انسانی.
چاره کار و تنها شاه کلید موفقیت ما برای بهره مندی از این فضای پر التهاب و پرشتاب را تنها می توان در یک جمله خلاصه نمود که همین یک جمله هم، تنها کلید شکست نیز خواهد بود و جمله این است" ما همان می شویم که درباره اش می اندیشیم".
عامل فرهنگی هر جامعه که مناسبات و باورها، ارزش ها و انگیزهایش می باشد در قلب هر فرهنگ نهفته است پس بجاست که با نگرش مثبت ، روادیدی به سوی فردایی بهتر برای خود مهیا کنیم. اگر بدنبال پیروزی و فائق آمدن بر مشکلات دست و پا گیر هستیم، بدانیم که موفقیت در زندگی با نگرش شروع می شود و با نگرش نیز خاتمه می یابد. اگر ما نگرش مثبت را با اصول دیگر موفقیت ترکیب نماییم در نتیجه به آدمی تبدیل خواهیم شد که تحت هیچ شرایطی دیگر نمی توان او را متوقف نمود.
همه ما چه آنکس که می داند و چه آنکه نمی داند آنقدر خودش را در تارهای در هم تنیده و واقعیت انکار ناپذیر فضای مجازی و رسانه ها وابسته و دلبسته نموده که این مهم زمینه ساز بیگانگی جامعه و به ویژه نسل جدید از فرهنگ و آداب و سنن و ارزش ها و باورهای خود گردیده است.
با این توصیف زیبنده است که نقش وبلاگ را که یکی از یاران و فرماندهان پر و پا قرص و مقتدر ارتش اینترنت که حقیقتا رسانه چهارم می توان لقبش داد با ارزشی فوق العاده و مستثنی از دیگر رسانه ها و فضای مجازی باید برایش قائل بود. هر آنچه که مجال پخش و انعکاسش در رسانه ها و محافل خبری نبوده و یا به هر بهانه ای نخواسته یا نتوانسته اند، منتشر نمایند وبلاگ در صحنه ظهور نموده و به عنوان روزنامه ای نوین قد علم کرده و بدون محدویت زمانی و مکانی برای اشتراک دانش و انتشار دو سویه اطلاعات و برقراری ارتباط اثر بخش به عنوان روزنامه و دفترچه یادداشت شخصی اقدام به همفکری و هم افزایی در راستای پخش و گسترش راحت تر اطلاعات واقعی نموده است.
وبلاگ همدلی «مزیری و بی ورا » با تیزبینی و هوشمندی یکی از جوانان فرهیخته و دانش آموخته از بطن خانواده فرهنگی «مزیری و بی ورا»ی دیروز و «وحدتیه» امروز طراحی و رشد و نمو پیدا نمود که هم اینک به بهانه دوازدهمین سال تولد این وبلاگ خوش ترنم، گرد هم آمده ایم تا اندکی قدردان این وبلاگ و بلاگ نویس آتیه دار که خود از نویسندگان چند اثر فاخر نیز هست، باشیم.
وبلاگ همدلی مزیری و بی ورا آمده تا به مردمان کنجکاو و طالب دانش چه در دیار و زادگاه خویش و چه در اقصی نقاط میهن خود، رسالت فرهنگی خویش را به درستی و با مثبت اندیشی انجام و سرگذشت گذشتگان و پیشینیان «ولات» را برای دامن زدن به اصیل بودن خود منتشر و فرهنگ اصیل بومی را برای همیشه احیاگر باشد و اجازه نداد که در لابلای روزمرگی ها به بوته فراموشی گذاشته شود.
وبلاگ همدلی آمد تا پا به پای دیگر رسانه ها و لذت بردن از فضای مجازی، در صحنه بماند و خاطرات شیرین را در جان و دل خود به عنوان آثاری فاخر حفظ و در گسترش و اشتراک دانش و ارتباطات از هیچ گزینه ای دریغ ننماید. از سوی دیگر معرف و عاملی مهم برای شناساندن پتانسیل های موجود در زادگاهش در همه زمینه های فرهنگی، اجتماعی، سیاسی، اقتصادی، علمی، ورزشی و هنری می باشد تا بدانند که نام پر آوازه وحدتیه وام دار و مدیون مردان و سرداران شهید و جوانان شهیدش، آزادگان و ایثارگران جان بر کفش، نخبگان، پزشکان، معلمان و اساتید دانشگاهی، سیاسیون و مجلس نشینان، روحانیون مبارز و معظم، هیات های علمی، متخصصین علوم پزشکی، علوم فن و بیان، اقتصاد و فرهنگ و ارزش های اجتماعی و کشاورزی و صنعت و مدیران شایسته ای را که در خود پرورش داده ،می داند.
وبلاگ همدلی آمد و بساط هر گونه نام نیک که سزاوار مردمان پرتلاشی که در دیار نخل و نفت روزگار را سپری می کنند بر پیشانی محافل مجازی و خبری به ثبت برساند.
پاینده باد وحدتیه، پاینده باد دشتستان و پاینده باد بوشهر و همیشه جاوید و مانا باد وطنم ایران اسلامی.
حیدر مجدنیا
