مزیری - بی ورا( MOZIRI- BEYVARA)

بوشهر قدیم
قبل از انقلاب
بین سالهای 1330تا 1340
هر از گاهی که با آقای حسن سنگری(پدر همسرم) همنشین و همکلام میشوم و از ایشان میخواهم در مورد سالهای جوانی و قدیم بوشهر صحبت کند و خاطراتی از گذشته برایم بازگو نماید ایشان با صبر و حوصله چنان مفصل و کامل توضیح میدهد گویا خودم ان مکانها و در ان زمان در انجا حضور داشتم .
از مطالب ایشان سعی کردم دست‌نوشته ای تقدیم شما بزرگواران نمایم امیدوارم مورد پسندید قرار گیرد.
شاید همه ما با جمله ی *چند آدم را با یک خر مقایسه و برابر می کردند* را شنیده باشیم اصل این بر می گردد به این داستان:

در زمانهای قدیم در ورودی و گذرگاهای شهرها نواقلی خانه (عوارضی) وجود داشت . بطور معمول برای ورود به شهر متناسب با حجم بار یا فرد پیاده میبایست پول رایج وقت به مامورین پرداخت می شد تا اجازه ورود به شهر را دریافت گردد.
در برج مقام اول ورودی بوشهر هم نواقلی خانه ای وجود داشت و کسانی که از شهرستانهای استان یا استانهای مجاور (بیشتر فارس) بار و اقلام خوراکی به شهر بوشهر چه جهت مصرف چه جهت صادرات از طریق دریا می آوردند ، باید عوارض پرداخت می‌کردند.
افرادی که از شهرستان می آمدند (بیشتر از تنگستان و دشستان) اقلامی مانند تنباکو و خرما و مرغ و تخم مرغ و غیره به بازار بوشهر می آورند و در نزدیکی برج مقام چهارپایان خود را می بستند و بار چهارپایان را بر دوش می‌کشیدند و به شهر می‌رساندند تا عوارضی کمتری بپردازند. ماموران نواقلی خانه معمولا هر هفت نفر پیاده را با یک چهارپا که معمولا الاغ بود مقایسه می کردند و برابر میدانستند یعنی هر هفت ادم برابر با یک الاغ
و پس از دریافت عوارضی اجازه ورود به شهر را دریافت می کردند.
در برج مقام آن زمان یک قهوه خانه جهت استراحت و نوشیدن چایی و حتی مشروبات الکی و همچنین صبحانه و ناهار و شام وجود داشت و پاسگاهی جهت مامورین دولت و اداره مالیات و دگر تا سه راه باغ زهرا هیچ آبادی و منزلی نبود
......

مهدی اقبال مجرد

ادامه دارد...