بحش دوم
ادامه لحظه ها بخواهی نخواهی می گذرند...
بخش دوم
(ح. مزارعی)
وبگاه همدلی مزیری بی ورا
یاد باد آن فرش های آویزان افتتاح کارخانه برق، آن عطاری حاج باقر و شیشه دواگلی، آن گازلیت بردن های سرحد روشیر و گندم و جو آوردن ها، آن صفای خانواده و چاس دورهمی دور یک مجمه، آن کادی نان گرمه تازه از روی توه درآمده، آن فی البداهه گفتن های ملااحمد، آن مجلس روحانی شیخ متقی ضیا و به معراج رفتن، آن اعلام عید فطر شدن حاج سی بوالسن، آن پیچانه و عزیمت مشهد با مینی بوس، آن کرسی وسط و آن لیوان پلاستیکی قرمز بهداشتی خوردن آب، آن تلویزیون های کمددار سیاه سفید، آن رادیوهای ترانزیستوری، آن آنتن چرخاندن های پشت بام و تقویت و...، آن تکتکو و آب خنک در دول، آن دویدن های پای تایر و رنگ، آن فضولی های دنبال کامیون دویدن و بریدن شل گیر که جون می داد برای بازی چارخک، آن جاقوس های بازی تریک، آن پیتکو پیتکو کردن با شهار و یورتمه رفتن ها، آن تعلیم گرفتن های آخوند و جزمک، آن شیرازه بندی و قهوه خانه سر راهی شیخ محمدی، آن بنک و حلوا راشی های در قاغذ قیفی شکل، آن باچی کردن ها، آن گاری زرد رنگ محقلی در زیر سایه دیوار شرکت تعاونی، آن صف های طولانی نفت و کپسول، آن مکینه میش سن و اسالی و اسارضای خدابیامرز، آن دامن سبز ختنه سوران، آن فستیوال دومارویی، آن سکه های پول یک ریالی و...، آن قرسونگه میعادگاه حزب و حزب بازی ها، آن کتابخانه مجت ولی عصر، آن دوره گرد ها و اربانه پارچه فروشی ها، آن اجباری و سرباز بگیری ها، آن جا انداختن های بیتال، آن تلنگون های هر محله، آن بیماری سیس پو، آن همه هی هوی های خرمن جا، آن حمام عمومی جهاد، آن تاپوهای خرما، آن سهمیه های سیمان آسیلی، آن ننه میش خیری، آن میخ طویله و توه دور کننده اجنه، آن مختک و پیچاندن نوزاد و...
