شعر محلی
شعر محلی
🍂🍂🍂🍂🍂
یاغی آویدمِ اُمشو وِ دسِ دروِدری
وِ پرنجِ شووِ غم و گَمِ غصهی سحری
تو کپِ شاخکِ عشقُم میکنُم پِر پِر اُما
فرق داره شووُم اُمشو، شور و حالم ایسری
شور و حالُم شورِ سروازه که رَه دیرِ بیا
بو وِ دی بیله وُ ری شونِ بووِی خسه سری
حالِ چیپونِ که پُیزِش بکُنه فیسِ بهار
مرِ چشمه بزنه شو غزلِ کُلکمری
تشنه مُخ حالمِ دونه که چه میگُم اُمشو
که کِرش بهلووِ اُو وابو و تکّش کپری
یا کناری که دفر کردهی غر توسون بو
مشک بارونِ بیاره ری سرش اورِ بری
ها بدونین همتون آه و گِر و گِروهی شو
حالمِ جعمه رفیقون که وِتو نی خِوری
گذر اُفتیده وِ دلبر هلِ ما، نیسیتون
سیلِ تو سیل نشهسه ورم اُمشو ری وِ ری
ماه اُفتیده تو حوضِ شو و چش ری هردِش
تکِ توری مثِ برکش، سر و زلفش قجری
شحر و طحرش ردِ پُی قاچ و قلوچ دو کلام
بلکنَم سیل بیارش مث نقش هنری
شرمش آمو خُدیَم تا که کنه سیلَش باز
سي که تا ایسو ندیده وِ خوش ایطو اثری
می تعجُو نشسه خالِ لووِش زیر دماغ
بی خور وا میکنه چیل و چشِ رهگذری
عقلِ چپ میکنه تو پیچلِ بُرمش اِدِوار
که میره پا لق و گردن کج و سیلَل یه وری
چیشلش ري نورِ بالا میکُنِت کور که تو
ندونی کی سرِ رَهی و کی از رَه وِدری
نمترُم بیشِ یو وَش سی تو بگُم ای دلِ تر
نیمدرِ چیشِ بشین و بکُ سِی تا میتری
بلکنَم خوُوْ نبووِ اُمشووِ ما مِی هر شو
یا که ای بو نِبووِ واری و خو خاکِ سری
که سی ابرام چه سخته پسِ خو ورسیدَن
جیدنِ گُرز و کلو واویدن از هجرِ پری
ابراهیم حیدری
دشتستان(وحدتیه)
🍂🍂🍂🍂🍂🍂
وبگاه همدلی مزیری بی ورا
