مزیری - بی ورا( MOZIRI- BEYVARA)

 

                                                        

 

از مزرعه می آید

با بافه ای از خستگی

قرق کرده است کوچه را

آن چشمان میشی

با سربندی ابریشمی

و بقچه ی قلب بازیار نیز

پاتیلکی گر گرفته از شیر

وبازوان مرمری اش

آویزان از دوش پاتیلک

در قش قرق غروب

آن چشمان میشی

از سر آستین می گذرد

و قلب بازیار را

به کمر زین می کوبد

نگاه خسته ی بازیار

در پرواز است

یک بار دیگر

آن چشمان میشی

از سر آستین می گذرد

ومیان دوگوش اسب کهر

بر چشمان بازیار می نشیند

با شلیته ی چیت سندسی

پرواز می کند

پری ناز

وبا لب زدن

یک بفرما

در چارچوب دروازه

به حیاط

می پرد.   

 

                                             حسین جعفری  

  

                                   

 

وقتی غروب منفجر شود

خاکستری دنیا را ببلعد

با کلماتی از دهن افتاده

و گلویی زنگار گرفته

حرف زدن شاید به زحمتش نیارزد

و عشق باید نیشی کشنده باشد

اما در این احاطه ی خاکستری

منی که به موی تو بندم

و دست خودم نبود که قرار از دستم رفت در پیراهنت

 بی گدار به تو زدم

و آستین به آستین در تو خزیدم

الهه ی خوش تراش

معرکه ی خوش خط و خال

در عصر باورهای مخدوش

به جستجوی تو

خوش باورانه سر به خیابان گذاشته ام

در این خاکستری مسری

نگاهم پنجره به پنجره

شیشه ها را می شکند

به سوراخ هر خانه که سر فرو می برم

دیوار ترک بر می دارد

متروکه ها جهان را بلعیده اند

و این مار آستینی در خرابه ها نمی تواند دوام بیاورد 

                                                    

                                             حسین باقری

  

                                              

  

حواسم هست مي گفتي

براي خود از اين دنيا

پشيزي برنمي داري

ولي امشب براي من

كنار ساحل دريا

قدم بردار

اگر تر مي شود پايت

تحمل كن

به ياد روحِ دلتنگي

كه سر تا پا

كنار ساحل چشمان من

                            خيس است.

 

سمیه تراکمه  

*** 

 

 

 

باید به گلستان کسی جز تو نباشم

تا مرغ غزلخوان کسی جز تو نباشم 

من لیلی افسونگر این طایفه ام که-

مجنون بیابان کسی جز تو نباشم 

از رحمت این رابطه سیراب ترم کن

تا تشنه باران کسی جز تو نباشم 

گفتی که رخم ماه تمام است بلی من-

ماهم که به ایوان کسی جز تو نباشم 

در باور یک شهر تو دیوانه ترین باش

تا شاعر دیوان کسی جز تو نباشم  

آن عشق که غیر از تو بود باد هوا باد

بادا که پریشان کسی جز تو نباشم  

از حادثه ات -عشق- بهم ریختم اما -

عمریست که ویران کسی جز تو نباشم 

                                              

                                        روشنک-(حوا)-شولی