مزیری - بی ورا( MOZIRI- BEYVARA)

  

 

به نام هستی بخش بی همتا

 

 

به همراه و یار مهربانم باقر ارشدی

که عاشقانه زیست و عاشقانه رفت

بهاری روی ما ، پژمرده شد با باد پاییزی

شکسته شیشه ی عمری از این بیداد پاییزی

به مکتب خانه ی پاییز اول شرط ، زرفامی است

گُمان ، عشق از خزان آمُخته این استاد پاییزی

صدا از بیستون عشق می آید پس از مرگش

که شیرین رفت باقر ، کوهکن فرهاد پاییزی

غبار مرگ بر رگ های گل ، گاهِ سحر بنشست

فغان از چارمین روز ِ مه ِ خرداد ِ پاییزی

بخوان با یادش الحمدی ، بدان خود نیز در بندی

که یک یک رخت باید بست با فریاد پاییزی   

سید عدنان مزارعی ( ع.پرواز )

هشتم خردادماه سال نود و پنج خورشیدی