چهارمین صفحه از دوازدهمین شماره از دو هفته نامه شعر و ادبیات
***
***
از غم تو
دریا خود را
به ساحل رساند
تا خودکشی کند
کبری زال
****
زادگاه من تویی،ذره ای از خاک خدا
هم عزیز و هم نجیب ، هم غریب و بینوا
وصف رُخسار تو را، کس نتوان زد به قلم
وطنم خاکِ عزیزم،ای «مزیری بی ورا»
هر که را پای گرفت ،از نفس سینه ی تو
حرمت و مهر و محبت،همه آورد بجا
گویی آورد بجا؟چه کس آورد بجا؟
یکی را مانده بجا،یکی را رفته زجا
یکی در راه دروغ،یکی در اوج نبوغ
یکی در قامتِ دزدی،یکی در حالِ دعا
یکی را مظهر حکمت،یکی را غرقِ به نکبت
یکی را دستی به همّت،دیگری غرقِ ریا
یکی را هارونِ پیر،یکی را خیلی فقیر
یکی از زندگی سیر،یکی در حالِ صفا
یکی را بر سرِ کار،یکی شد بر سر دار
یکی در محتم و زار ،یکی در شور ونوا
یکی را عاشق بی پول،یکی در پول و هوَس چول
یکی را سوارِ بر سول،یکی پیاده چو ما
یکی از زندگی غافل،یکی در بندگی غافل
دگری جاهلِ جاهل،همه در راه خطا
هم ولاتی تو برفتی،تو که در شهر نشستی
چه دانی تو که نهَستی،که چه آمد سرِ ما
مرد نیست در این سرا،مرد باد بانویِ ما
از من بر او مرحبا،اینچنین آورد بجا
گفت ای کفتار پیر،که نشستی جای شیر
همه بیدار و دلیر ،نشته در این سرا
از من بر او مرحبا،از من بر او مرحبا
از من بر او مرحبا،از من بر او مرحبا
ابراهیم حیدری
