توسعه ی امکانات بهداشتی
به نام خدا
بخش اول
بخش هائی از مقاله ای علمی و جالب توجه در فضای مجازی خواندم با نام « عوامل موثر در ایجاد یک شهر خوب » به قلم آقای «ابوالفضل مرادی». ضمن تشکر از ایشان و در همین راستا، بنظر می آید هیچ شهری تبدیل به « شهری خوب » نخواهد شد مگر اینکه خود شهروندان نیز همگام و مصمم، در راستای تبدیل شدن به «شهروندی خوب» قدم بردارند. قطعاً بسیاری از شهروندان وحدتیه دغدغه ی داشتنِ شهری آباد و بی حاشیه را دارند؛ کما اینکه مطالب منتشر شده در این کانال، کم و بیش گویای این مسئله است. بخصوص موضوع بودجه ی قابل توجهی که شهرداری در اختیار دارد و اظهارنظرهای شهروندان پیرامون چگونگی هزینه کرد آن. موضوعی که در مباحث مطرح شده در چندین مورد جلب توجه می کرد، بحث عدم سرویس دهی مناسب درمانگاه شبانه روزی به شهروندان، تناسب نداشتن سطح خدمات و تعداد پزشک با جمعیت شهر است و انتظاری که عموم از «شهردار» و مجموعه ی «شورای شهر» جهت ایجاد بیمارستان و مراکز درمانی دارند. از آنجا که خودِ من، با یکبار مراجعه به درمانگاه و مواجه شدن با وضعیت نامطلوب آن، تلفنی موضوع عدم رسیدگی را به «مرکز درمانی دشتستان» گزارش داده و در سطح «وزارت بهداشت» قوانین مربوطه را پی گیری نمودم، نتیجه ی حاصله را به استحضار همشهری های گرامی می رسانم: 1- هر گونه تصمیم گیری درباره ی مراکز درمانی، فقط و فقط در اختیار «وزارت بهداشت و درمان» است. این تصمیم گیری ها شاملِ تعداد مراکز درمانی، شبانه روزی بودن یا نبودنِ آن و تعداد پزشک حاضر در مرکز و ... می شود. 2- روستاها و شهرهای زیر 20 هزار نفر، از نظر سطح خدمات دهی، «سطح 1 » محسوب می شوند. 3- جمعیت وحدتیه (طبق آماری که امروز 5 آبان ماه 95، از مرکز بهداشت استعلام گردید) ۱۲,۷۱۷ (دوازده هزار و هفتصد و هفده ) نفر می باشد (و جمعیت روستاهای تابعه شامل سرقنات، شول، پلنگی و سیامنصور روی هم رفته 2406 نفر- دو هزار و چهارصد و شش نفر). 4- مطابق قانون، در « سطح 1 »، به ازاء هر 10000 (ده هزار) نفر، وجود یک پزشک کفایت می کند. 5- درمانگاه شبانه روزی وحدتیه، دارای 4 (چهار) پزشک در ماه هست؛ هر 15 (پانزده) روز 2 پزشک به نوبت و بصورت شیفتی حضور دارند. 6- در سطح 1 خدمت رسانی، فاصله با بیمارستان های شهرهای بزرگِ مجاور، ملاک اصلی برای ایجاد بیمارستان در همان شهر است. با توجه به فاصله ی 28 کیلومتری وحدتیه تا برازجان، قانون اجازه ی تخصیص بودجه را به ساخت بیمارستان در وحدتیه نمی دهد.
بنابراین چنین بنظر می رسد، متهم دانستن شهردار و شورای شهر که هیچ نقشی در تخصیص بودجه به منظور گسترش امکانات درمانی ندارند، ناآگاهی و کم لطفی محض است.
بودجه ی شهرداری 20 و چند میلیارد که سهل است، 1000 میلیارد هم اگر بود، باز هم اجازه ی توسعه و ساخت مراکز درمانی را نداشت. وزیر بهداشت، فرد دیگری است! و در پایان، پیرو مطلب « عوامل موثر در ایجاد یک شهر خوب » و در راستای «عوامل مؤثر در تبدیل شدن به یک شهروند خوب»؛
آگاهانه سخن بگوئیم و بی جهت انگشت اتهام را سمت دیگران نگیریم.
ادامه دارد... با تشکر
دکتر کبری زارع
دارنده ی مدرک دکتری در رشته ی فیزیولوژی مدرس دانشگاه و دبیرستان تیزهوشان
* با تشکر از دوستان گرانقدر، خانمها «مرضیه زنگنه» « کارشناس ارشد اقتصاد سلامت و عضو ارشد معاونت درمانِ وزارت بهداشت و درمان - تهران» و «سکینه تقی زادگان» کارشناس بهداشت و عضو «مرکز بهداشتی درمانی وحدتیه» که در ارائه ی مطالب فوق از ایشان کمک گرفتم. * نیز مطالعه ی « دستوالعمل اجرائی برنامه ی پزشک خانواده و بیمه ی روستائی» را به همشهری های گرامی توصیه می کنم.
